W 2024 roku zespół poszpitalny Bożego Ciała będzie odnowiony. Władze Gdańska zaciągnęły pożyczkę na odrestaurowanie budynków

OPRAC.:
Rafał Mrowicki
Rafał Mrowicki
Umowę na miejską pożyczkę z Pomorskim Funduszem Rozwoju podpisano w Hevelianum Karolina Misztal
Władze Gdańska zawarły umowę pożyczki miejskiej z Pomorskim Funduszem Rozwoju na rewaloryzację części zespołu poszpitalnego Bożego Ciała przy ul. 3 Maja 21. To jedyny tego typu kompleks budynków zachowany w Gdańsku.

Umowę podpisano w siedzibie Hevelianum, które to będzie zarządzać odrestaurowanymi obiektami.

- Chcielibyśmy państwa zaprosić na początku 2024 roku do trzech odrestaurowanych obiektów, których funkcja ulegnie całkowicie zmianie. Docelowo chcielibyśmy, by cały kompleks zyskał nowy blask - mówił dyrektor Hevelianum Paweł Golak.

Umowę pożyczki podpisali prezydent Gdańska Aleksandra Dulkiewicz, marszałek województwa pomorskiego Mieczysław Struk, oraz Sławomir Koprowski - prezes zarząduPomorskiego Funduszu Rozwoju. Pożyczka wynosi 25 mln zł, a całą realizację zadania oszacowano na 31 mln zł. Pozostałe 6 mln zł to wkład własny z budżetu miasta. Miasto jako inwestor sfinansuje rewaloryzację zespołu trzech budynków przy ul. 3 Maja 21 C, D i E wraz ze zmianą sposobu użytkowania oraz zagospodarowaniem terenu. Jednostką realizującą będzie Hevelianum. Wyłonienie wykonawcy i rozpoczęcie prac planowane jest w drugiej połowie 2021 roku.

- Cieszymy się z pozyskania środków na renowację i odnowienie części kompleksu poszpitalnego Bożego Ciała - mówiła prezydent Aleksandra Dulkiewicz. - Jak również z zaufania, którym marszałek i podległe mu instytucje, obdarzają Gdańsk. W Gdańsku nie tylko wykorzystujemy środki do tego, by budować nowe. Szukając różnych źródeł finansowania, staramy się w naszym mieście ratować także historyczne obiekty, czego dowodem są otwarte w tym roku budynki po dawnej szkole przy ulicy Lastadia. To jedno z naszych zadań, jako samorządu - dodała.

Zmiany dotyczą trzech budynków. W dawnym Domu Inspektora (ul. 3 Maja 21C) znajdą się m.in.:

  • mediateka z księgarnią, kawiarnią, sklepikiem i punktem informacji o ofercie Hevelianum
  • przestrzeń do organizacji spotkań i wystaw czasowych.

W budynku pod nr 21D znajdą się miejsca noclegowe, a w ostatnim (nr 21E) powstanie pracownia pszczelarza, gdzie m.in. będzie można zajrzeć do wnętrza prawdziwego ula. Aranżacja zielonego otoczenia zespołu poszpitalnego pozwoli na prowadzenie warsztatów i lekcji plenerowych z zakresu ekologii. W budynkach również zastosowane będą proekologiczne rozwiązania – zasilanie dolnym źródłem ciepła, a na jednym z nich zainstalowana zostanie fotowoltaika.

Miasto stara się również pozyskać środki na rewaloryzację najstarszych budynków kompleksu – A i B, które pełnić będą funkcje wystawowe, warsztatowe i edukacyjne.

Historia Szpitala Bożego Ciała

Kompleks powstał u podnóża Góry Gradowej w XIV w. (przed 1380 r.), pierwotnie jako zakład dla trędowatych. W pierwszej połowie następnego stulecia zaczął pełnić funkcję przytułku dla osób starszych, chorych czy samotnych (w 1443 roku pojawiła się możliwość wykupienia dożywotnie miejsca w szpitalu).

Szpital Bożego Ciała dwukrotnie był palony podczas działań wojennych - w 1520 roku podczas wojny z zakonem krzyżackim czy kolejny raz, po odbudowie, w 1577 roku, podczas wojny miasta z królem Stefanem Batorym. Na początku XVII w. było to już kompleks kilku, wolnostojących budynków położonych na północ od kościoła Bożego Ciała (pierwotnie szpital przylegał do świątyni). W XVIII-XIX kompleks rozbudowano w kierunku północnym. W jego skład wchodziły także powstałe w latach 1894-1896, duże, ceglane budynki, dziś przypisane do ul. 3 Maja 24-25, stojące w bezpośrednim sąsiedztwie wiaduktu Błędnik. Ostatnią inwestycją przed końcem II wojny światowej była budowa pojedynczego domu mieszkalnego w latach 1926-1927, który nie przetrwał do obecnych czasów.

Z zachowanych do dziś budynków o konstrukcji szachulcowej w sąsiedztwie kościoła Bożego Ciała, poza najstarszym (z 1786 r.), wszystkie pochodzą z lat 1860-1861 oraz 1865-1866. Szpital pełnił funkcję de facto przytułku i domu opieki do końca II wojny światowej. O ile na początku XX w. liczba pensjonariuszy wynosiła nieco ponad 200, to w okresie międzywojennym wzrosła do około 400. W trakcie działań wojennych kompleks został tylko częściowo zniszczony, zdemolowane zostały przede wszystkim jego wnętrza. Po 1945 roku urządzono w obiektach mieszkania. Część budynków dawnego szpitala stojących w ciągu ul. 3 Maja zostało rozebranych dopiero w 1962 roku związku z poszerzeniem jezdni.

Stanowcze „nie” zmianom w przepisach

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie